Sitemap

1894 Govaerts Pierre en Francois Marie Agnes gezin

site search by freefind advanced
 

HEERS
EN ZIJN 12 KERKDORPEN

Geschiedenis, anecdotes, verhalen en famliliefoto’s over Heers en zijn deelgemeenten

U bevindt zich hier:

Gemeenten

Informatie

Nieuws uit Heers

|   Home |   Gedichten |   VrŁgger tijd

VrŁgger tijd

“Eenen toer rond eut deurp be
de hoofspeelers ot mijn jeugd.


                             
Van tijt kan ich ni in sloap valle,
dan dwoale mijn gedaachte trug no mijn prille jeug,
en dan dun ich diŽn tijd wirremal stilstoan
en ich koppel meun herinnering an allerlťe tijdsfiguren.

‘T ees roar ma ‘t begint altijd be dezelfde,
be mijne aa-paa, den dikke van de suisses,
in zijn haus ben ich geboore en kťen ich ielke steen
ielke krets op de deuren, de geur van ielke bloem

Ik deenk dan trug  an mijn stroat, be opzij een beek,
voor ielk haus eu brukske gelŤk in Amsterdam,
ma toch nog be zuiver wetter
want vroowlie deune er hunne waas  beie.

De “stŲpsel” vertrook beune  kreiwaogel no de smies
Hťe smeet moog ich mieŽgoan vandoag ?
Nee menneke ich goan no PieŽpingen
huin koome der pie-aat veur te besluin.

Ich luup miŽ tot an de bergen,
Suus stond al nor zen dauve te kiekke
terwijl zen meulle lankzam op toere kaum.
an de aandre kant loawde Matteke al verken op.

Terwijl de Breette no’et veld goenk, kaum Tjaai
al oaf be Ž kŁd skaoppe en be van dei zwatte hŲn
en kroeselsieke goeng twie tup wetter poempe
terwijl de kliemieŽker zen kloenke waasde.

Kots noa de noen laande  Keustean de fakteur
en verteelde et nauws aan kreet-wanke en den AA-Gens
Fabry droeg broot rond be pie-aat en keir
en Florreke waas altijt onderwiŽege be heure beer.

Eerlijk gezeed, ‘t waas toch ne skonnen tijt
zoe fijn om te ravotten op ‘t stichelke
of vogels aut te haolen in’t beuske
en neuten te gaon booken op den rooien dreef.

Ich hiŽur nog de krieŽkels sjirpen
en het laweit van de boere-wel
de geur van de zeek op het veld
och vieje worre allemol pallieters

En van tijt mokte we ons eene boošg
en haalde ve riete pijle an de puul
of goenke we veeskes en salamanders pakken
be de zeef moe mam heur sop door deu

In IeŽghoven waas het altijt folklore
Be Jerrepeis stond Mil van Kobus
beun kravat en nen hoed op het meeskoet
lek eene koeter op den taas te vruulen

Iedereen doa waas kaa smeet en boer
en ze haunen ok hun eegen oer.
alleen be KlŁskes haune se ne vatchie
ma Foks en den Lancier weerkte be’n kow.

Ich zeeg et deek, moeveur eesset door
twaas zoe plezant en ‘t koosde niks

moosste ve no de keerk
belde ve ielke keer oan  be Beikes
tot Michel autkaum en begoŽs te stoammele
terwijl ve dan no’t doŽsmechine van Djefke kikde

Aachter de keerk waas ok deek plezier
om hun mezeere te vergetten dronke ze mar bier
en terwijl den djaun mar stond te klošge
worre Knet en Boule Matjace ant plošge.

Op den hoek zošg dje van dei deurpsfiguure
lek Fitje en Keirroad, of ‘t Wit be zen kuure
heerre-menneke stond in de meule be Kaar
Lewikke labde vťellos en Monke hauw de bazaar.

Terwijl de Platte van Veeres zennen hond autluut
waas Goowke her veurres ant wassen
het Menneke van Zeeves vertrok be eun keir vol eekes
en Cabus stond ree om zen skalei te bosselen.

De kloenk waas in de weennef ant grošve
en Pink-Anna goeng no de winkel be Trien van Lies
het hukske, ja da waas lek “rue de Bouchťe”
douš kaumpe se geen moiŽnd aŲn be hunne pree.

In de hoolstrošt stond geen eenkel hauŽs
en in de Liene wor de beum nog de bauŽs
ant kloester zaŲt eun zuster de vinsters ant lakke
en den raummieŽker goeng be Vie eu bokske pakke

De Heerestrošt stond nog vol aaderwetse pavťe
de minse waggelde van den eene nor den aandre cafťe
zeker be Tis want doeš waas het ielken daag fiŽsta
en be Van Oesters hielen ze snoennes al siŽsta

Ich luup rap tos langs de Geetestrošt
want ich hauw skauw van Methieu de boy
Pira kikde euver ze murke en Kamil van Jaunnes
kaum auf beunne kreiwaŲgel pulp.

Ma minse toch, moe zeen se toch heenne
tes presies of ich se giestere nog heub gezien
ma toch blijve ze alteit in mijn herinnering
de hoofspeelers ot mijn jeugd.

As ich dan deemoedig wakker wiaan ot mennen dreum
en lek eene gesloage gladiator ‘t areena verloat
dan kwelt mich de vreuŽg be waa ich ťegelŤk hiŽur
eeset be dei moe ich nor opkik, of eeset be dei moe ich op daolkik

En dan deenk ich be meun ťegen
zoelank de herinnering blif geprogrammiešt
vuul ich mich meskien nog eut bťeste
as de tiret dei se alletwie betťen hilt.

Jos Schoefs

 

 

©GvSw2002-2016

Disclamer

Contact

Medewerkers-auteurs

get_adobe_reader

GvSw webdesign