Nicolas Hawryk, (°1925-†1991) uit Oekraïne, werd in 1941 op slechts 16-jarige leeftijd naar Duitsland meegevoerd. Vier jaar later werd hij bevrijd door de Amerikanen, waarna hij in België belandde. Hij vond werk bij een landbouwer in Bleret, bij Borgworm. Hij ontmoette Alda Schroyen (°1926-†2013) uit Bovelingen, met wie hij een gelukkig gezin stichtte.
Zij kregen vijf kinderen: Alphonse, Georges, Gilbert, Ivonne, Carina en Ilko.
Na vele jaren zonder nieuws van zijn familie, bezocht Nicolas in 1969 zijn moeder in Oekraïne. In september 1977 keerden de rollen om, toen zijn 8 jaar jongere broer Iwan en diens echtgenote Elena Sawchtenko naar Bovelingen kwamen. Deze reis was al in januari aangevraagd, en na intensieve correspondentie met het ministerie van Buitenlandse Zaken waren alle visa en formaliteiten in orde.

V.l.n.r.: kinderen: Hawrijk Krista,  Hawrijk Ilko,  Hawrijk Vera
Zittend: Hawrijk Alfons, Schroyen Alda, Hawrijk Nicolas, Hawrijk Iwan, Sawchtenko Lèna, Hawrijk Yvonne
Staand: Pirlotte Bernadette, Nelis Josianne, Hawrijk Gilbert, Hawrijk Carina, Schroyen Maria, Croes Lisette, Mottar André, Hawrijk Georges, Bauwens Claude

De gasten, Iwan en Elena, maakten een twee dagen durende treinreis vanuit Rusland via Moskou en Parijs naar Luik. De laatste wagon was bestemd voor Oekraïners. Zij werden vergezeld vanuit het communistische USSR gedurende de ganse reis. Ondanks enige verwarring over de aankomstdatum werden ze uiteindelijk met open armen ontvangen in Bovelingen. Vader Hawryk fungeerde als tolk, aangezien er veel te vertellen was over het Oekraïense gezin van 6 kinderen, waarvan er nog 3 in leven zijn.
Iwan, een metaalbewerker, en Elena, een verkoopster in een kledingwinkel, genoten van hun verblijf in België. Ze waardeerden het warme onthaal en prezen het Belgische bier en de sigaretten. Tijdens hun vakantie gingen ze regelmatig op verkenning met hun Belgische verwanten, waarbij winkelen een bijzondere favoriet was.
Hoewel hun kinderen niet konden deelnemen aan het bezoek vanwege het begin van het schooljaar, genoten Iwan en Elena van een uitstapje naar St.-Truiden om een film van Elvis Presley te zien, een figuur waar ze eerder nog nooit van hadden gehoord.
Hun aangename vakantie in België komt binnenkort ten einde, aangezien ze zaterdag weer op de trein stappen richting Oekraïne. We wensen hen in ieder geval een zeer goede reis toe.

Met dank aan Carina Hawrijk.
HBVL 7 september 1977


Georges Vanschoonwinkel januari 2024

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *