Albert Desmaisières was een gepassioneerd fotograaf, zoals duidelijk blijkt uit de vele foto’s die werden aangetroffen toen de laatste bewoners het kasteel hadden verlaten. Zijn werk biedt ons een waardevolle kijk op het leven en de omgeving tijdens zijn tijd.
Hij had een scherp oog voor detail en een diepgaande liefde voor zijn omgeving, iets wat duidelijk naar voren komt in zijn fotografische werken. De foto’s, die hij met zorg heeft vastgelegd, bieden een nostalgisch venster naar het verleden.
De foto’s waren zorgvuldig op losse kartonnen vellen geplakt en samengebonden met een lint, wat getuigt van de zorg en het respect waarmee hij zijn werk bewaarde.
Links hieronder ziet u een selectie van deze historische foto’s,
Rechts hebben wij geprobeerd om het huidige beeld toe te voegen. Door moderne foto’s van dezelfde locaties te maken en naast de historische opnamen te plaatsen, krijgen we een fascinerend inzicht in hoe de omgeving is veranderd door de jaren heen.
Fotobewerking Henriette Plevoets
Urbain Vrijdaghs juni 2024
Wat een pareltje aan de buitenzijde (met nog wat werk) maar ohhhh ohhhh al het werk dat binnen nog rest te doen, zo te oordelen op basis van de foto van het paviljoen…. Wat zou er met die prachtige biljarttafel gebeurd zijn ? En wat zit er allemaal in de meubelcollectie die de gemeente Heers volgens Wikipedia voor 5500 Euro heeft opgekocht… Werd die al geïnventariseerd ? Zit daar nog iets zinvol tussen dat de moeite loont om te restaureren ? Worden die meubels in optimale condities ergens opgeslagen, of takelen ze langzaam verder af ?
De meubelcollectie die de gemeente heeft opgekocht werd inderdaad geïnventariseerd. De meubelen werden niet ideaal opgeslagen en zijn zoals het kasteel aan restauratie toe. Inmiddels werden ze overgedragen aan Herita en worden in haar depot bewaard. De biljarttafel zit daartussen, zelfs de bijhorende biljartballen zijn bewaard.
prachtig werk! proficiat aan urbain vrijdaghs en henriette plevoets+
Urbain, ik onderschrijf de reactie van hierboven. Enkele jaren geleden brachten we samen een bezoek aan een ruïne. Ik dacht toen : ’t is te laat. Nu denk ik ’t is blijkbaar nooit te laat.
Edda en Albert met bewonderende groeten.
,
Idd. een prachtig en uniek tijdsdokument
De eerste tekenen van verval waren ook wel al aanwezig.
Prachtig tijdsdocument, uniek