Onze laatste herder Sjarel Thewis
Het was ooit een zo romantisch beeld
door zoveel schilders al uitgebeeld,
De herder, die zijn kudde weidde
langs de straten, in veld en weide.
Dat mooie beeld bestaat al lang niet meer
uit de straat verbannen door het fel verkeer
Toch bleef voor mij -en nu nog altijd-
dit mooie beeld bij, uit de vergane tijd.
van onze laatste herder, die stoere man,
die menigeen zich toch nog gedenken kan
t’is Charel THEWIS, ook TJAAI genaamd
die gij op alle wegen tegenkwaamt.
Trotserend alle weer en wind en regenslag
niet buigend voor zéér warme zonneslag.
Drijvend zijn schone kudde voort
langs veld en beemd en wegenboord
Daarbij gesteund door zijn trouwe honden
die de kudde in bedwang houden konden
Het is juist of hij nog voor mij staat,
zijn brede snor, zijn getaand gelaat
Bij felle zon, zijn grote zonhoed op
en zweet dat parelt langs zijn kop.
Bij slecht weer, zijn wijde jakker aan
en brede hoed om aan de regen te weerstaan.
Een distelsteker als ware herdersstaf
zo trok hij langs onze wegen op en af.
Op zij herderstocht bleef hij vaak staan
om met iemand een babbeltje te slaan.
Onze herder, bevriend met iedereen,
een dorpsfiguur die helaas verdween.
Al is het schapenhoeden voorgoed gedaan
Tjaai zal in ons heugnis immer blijven bestaan.
Jos Missotten
Mooi gebaar van charel Thewis ;ook was mooi geweest van zijn echtgenote het verhaal van de wijze vrouw die vele mechelare op de wereld gezet heeft Liza dessart een kranige vrouw van geboorte 1903,die tijdens haar vroedvrouw
carriere vele wegen heeft doorkruist met haar velo in sombere tijden alsook op in harde tijden van oorlog,armoede,alsook in de tijd van de graven heers,bovelingen,het is te veel om op te noemen,wel vindt ik dat niet mag vergeten worden aan de bevolking Heers,Mechelen Bovelingen,bezit zelf opnames van haar oude vertellingen haar notaboek ,met daarin vermeld geboortes eventueel betaling ontvangen etc
Vertelling over de realiteit tijdens de oorlog met donkere endroevige tijden van inbraken ,schrik,honger etc.
Wat een moed dat mens hadt en inzet voor kinderen op de wereld te brengen,in goede afloop maar ook soms triestige misgeboorte,toch ze ging door weer en wind,van omliggend Heers tot franstalige streek en met haar fiets,wat een moed en inzet niet en dit voor 50franken per geboorte,Liza de wijze vrouw een vrouw om nooit te vergeten toch.
Bert.